lunes, 19 de diciembre de 2016

ANTONIO PALACIOS, BIOGRAFÍA .



                                                 ANTONIO PALACIOS



   Considerado un dos arquitectos máis importantes e influintes na España durante a primeira metade do siglo XX, Antonio Palacios foi o responsable dalgúns dos edificios máis emblemáticos de Madrid que contribuiron a transformar a antigua vila barroca nunha metrópolis moderna.
  Nacido na  nosa localidade, O Porriño, o 8 de xaneiro de 1874, parte da súa infancia transcurriu entre a proximidade das canteiras de Atios e Budiño que posuía a familia de súa nai e o seguimento do traballo que seu pai realizaba como axudante de Obras Públicas no ferrocarril que unía Guillarei con Valença do Minho.
   En 1892 decide trasladarse a Madrid para cursar os estudios de   arquitectura. Durante  os seus anos de formación académica comenzou a asimilar as influencias de arquitectos como Viollet le Duc, Otto Wagner e, moi especialmente, de Ricardo Velázquez  Bosto, do que foi alumno e en cuyo estudio comenzou a traballar tras obtener o título en 1900 . Sen embargo sería co seu compañeiro de Universidade  Joaquín Otamendi, con quén comenzou a desenrolar  unha auténtica traxectoria profesional de recoñecido prestixio e en 1902 obteñen o primeiro premio polo seu proxecto para unha Ponte Señorial na ría de Bilbao.
 Obterían  outro en 1903 ao quedar finalistas no concurso do Casino de Madrid  que se convertería nunha das obras máis representativas da arquitectura madrileña.
 A consagración definitiva chegaría a partir de 1904, tras gañar o concurso para o Palacio das Comunicacións que a postre se convertiría unha das obras máis representativas da arquitectura madrileña. Nela quedaron plasmadas algunhas das características da arquitectura de Palacios, como a sua capacidad para absorver e sintetizar diversos estilos, a búsqueda da expresividade a través dos materiales ou o tratamento racional das estructuras.
 O prestixio alcanzado lles serviría para concatenar unha longa serie de proxectos durante os anos siguintes. Ademáis da casa palacio de Demetrio Palazuelo (1908-1911) e varias construccións do Balneario de Mondariz (Pontevedra), firmarían tres das súas obras máis emblemáticas: o Hospital de Jornaleros de San Francisco de Paula (1908-1916) –actual sede da Consexería de Transportes, Vivienda e Infraestructuras da Comunidad de Madrid– e o edificio do Banco Español do Río da Plata (1911-1918) –actual sede do Instituto Cervantes– e o Círculo das Bellas Artes (1919-1926). Hospital de Jornaleros de San Francisco de Paula (1908-1916).
A sociedade profesional entre ambos chegaría ao seu fin a partir de 1919, cuando Otamendi decide ocupar  o posto de arquitecto de Correos. A pesar dixo segueron mantenendo unha relación de amistade que lle proporcionaría a Palacios contactos entre a burguesía madrileña e o sector da construcción e as obras públicas. Isto, unido a súa reputación, llevoulle a colaborar coa Compañía Metropolitano Alfonso XIII, proxecto impulsado, entre outros, por un dous hermanos de Joaquín, Miguel Otamendi. Desde 1919 ata súa  retirada traballou como arquitecto da compañía diseñando a línea decorativa dos vestíbulos e pasillos, as bocas de entrada e os pabellóns de acceso de Sol e Red de San Luis, así como unha serie de edificios auxiliares, entre os que se encontra a Estación Eléctrica do Pacífico.
E na etapa máis prolífica de su carreira, durante as dous primeiras décadas do siglo XX, Antonio Palacios mostrou a súa capacidade para compaxinar sus grandes proxectos monumentais coa construcción de vivendas e locais comerciais. De istos últimos destacan a Casa Comercial Palazuelo (1919-1921), o edificio Matesanz (1919-1923), o Hotel Avenida (1921-1924) oou o desaparecido Hotel Florida (1922-1924), mostras dunha arquitectura metropolitana.

 o noso equipo de investigación (José Luís , Saray, Edgar,  Chechu) coa estatua de Antonio Palacios

No hay comentarios:

Publicar un comentario